Logeren

Een onverwachte blik in het verleden is leuk. Net zoals het meeste dat onverwachts gebeurd. Mensen vinden verrassingen leuk. Vandaag werd ik verrast.
Mijn oma is bij het opruimen van een kast, een oud schetsboekje tegengekomen. Het is er één uit een verzameling van velen. Vroeger tekende namelijk ieder lid van de familie wel wat tijdens een bezoek aan oma. Dat gebeurde op het eerste de beste lege velletje dat gevonden werd. Zo is er een hele verzameling ontstaan van kleine meesterwerken. Getekend door kinderen en kleinkinderen van oma de Wit.

Het park

Toen ik nog de leeftijd had om zonder verbaasde blikken van derden buiten te spelen, was het park mijn terrein. Groot, groen en vooral wild. Samen met vriendjes enorme hutten maken. Onder de grond, op de grond of tien meter boven de grond. Alles in volledige harmonie met de natuur. Althans dat maakten wij ons zelf wijs. “Dat kleine mooie rechte boompje is ideaal voor een draagbalk. Die moeten we hebben.” Hup, daar ging het hakmes het hout in. We lieten dan wel zijn bomenbuurman staan. “We moeten niet alles kaal halen.”

Oude gewoontes

Een stukje tekst die je ook terug kan vinden in één van de oudste posts van dit document.

Dinsdag 26 oktober 2004 – Today i finally spoke about my thoughts and feelings with my mum. Things arent going that well with school and i never had the guts to talk about it. The fact is that i want to quit with school. But that is a descision not easy to make. Luckely my mum didnt freak out. She allready noticed it she said. We had real good talk, but i still dont know what to do. One year and i am finished…but that would be a hell of a year, if i’d go on. Right know i am in somekind of no man’s land. I must choose which way to go and the thoughts about that are spinning around in my head like crazy. Another bad night ahead! Anyway, my mum is very supporting, i’ll figure it out some how…

Nu 3 jaar en bijna 5 maanden later zit ik nog steeds in hetzelfde schuitje…of, nee dat zeg ik verkeerd. Ik zit nog wel in een schuitje maar dan een ander schuitje. Niet hetzelfde lekkende stuurloze schuitje. Nee, dit nieuwe schuitje is weliswaar nog niet perfect, maar mijn voeten blijven droog en ik heb weer een roer in mijn handen.

De juiste koers heb ik nog niet, de kaarten wel. Het is aan mij nu om het doel van de reis te gaan bepalen.