Het park

Toen ik nog de leeftijd had om zonder verbaasde blikken van derden buiten te spelen, was het park mijn terrein. Groot, groen en vooral wild. Samen met vriendjes enorme hutten maken. Onder de grond, op de grond of tien meter boven de grond. Alles in volledige harmonie met de natuur. Althans dat maakten wij ons zelf wijs. “Dat kleine mooie rechte boompje is ideaal voor een draagbalk. Die moeten we hebben.” Hup, daar ging het hakmes het hout in. We lieten dan wel zijn bomenbuurman staan. “We moeten niet alles kaal halen.”